
Jan Brzechwa - właść. Jan Wiktor Lesman (1900-66),
urodził się w Żmerynce na Podolu, jego ojciec był pracownikiem kolei. J.
Brzechwa podjął studia medyczne w Kazaniu, a następnie studiował prawo na
Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1920-21 wziął udział jako ochotnik w wojnie
polsko-radzieckiej. Z wykształcenia - prawnik specjalista w dziedzinie prawa
autorskiego, z zamiłowania - poeta, satyryk, tłumacz, autor popularnych utworów
dla dzieci. Stryjeczny brat B. Leśmiana, który jednak nie uznawał jego twórczości
za prawdziwą literaturę.
Debiut Brzechwy przypadł na rok 1915, kiedy to
opublikował pierwsze wiersze w piotrogrodzkim „Sztandarze” i kijowskich
„Kłosach Ukraińskich”. Od 1918 pisał satyryczne teksty kabaretowe posługując
się pseudonimem: Szerszeń i Szer-Szeń. Utwory liryczne publikował w
„Skamandrze” i „Wiadomościach Literackich”. Wydał kilka tomików poetyckich:
Oblicza zamyślone (1926), Talizmany (1929), Trzeci krąg (1932), Piołun i obłok
(1935).
Popularność
zdobył jako twórca wierszy dla dzieci, m. in. Tańcowała igła z nitką (1938),
Kaczka Dziwaczka (1939), Przygody pchły szachrajki (1946), Brzechwa dzieciom
(1953) oraz powieści Akademia Pana Kleksa (1946). Opublikował wspomnienia pt.:
Gdy owoc dojrzewa (1958). Tłumaczył literaturę dziecięcą oraz utwory
dramatyczne z języka rosyjskiego, m. in. Czechowa. Pseudonimem ‘Jan Brzechwa’
posługiwał się od 1946, natomiast pod prawdziwym nazwiskiem publikował artykuły
z dziedziny prawa. Tematyka żydowska pojawiała się wyłącznie w utworach
satyrycznych, np. w sztuce scenicznej Moryc (1927) napisanej wspólnie z J.
Tuwimem i M. Hemarem.
Zawodowo pracował jako radca prawny, zajmując się ochroną praw autorskich, w
1924-39 w Związku Artystów i Kompozytorów Scenicznych (ZAiKS); w 1945-48 w
Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik” i ponownie w ZAiKS. W 1953-55 był prezesem
Rady ZAiKS, a od 1957 przewodniczącym Zarządu. W latach 1958-66 był członkiem
Zarządu Polskiego PEN Clubu. W 1965 otrzymał nagrodę I stopnia ministra kultury
i sztuki za całokształt twórczości.